عبد الله قطب بن محيى
235
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
ناچار به كفگير حكمت ، آن را بيرون بايد انداخت ، كمال حكمت و عدالت مؤمن ، نپسندد كه آن ضايع شود ، آن را در كار جهان كند و تمتيع قوّتهاى حيوانيّه ، چنانچه كف ديگ براى گربگان خانه موقوف كنند ، اما دونهمتان چون مايه همتشان كم باشد تمام همين باشد كه با كف شود و بالكليه ايشان از خود بيرون آيند و هيچ از ايشان با ايشان نماند و صفت يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ « 1 » و نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ « 2 » روى نمايد ! و العياذ باللّه تعالى و ايشان اهل انهماك در دنيا و استهلاك در آن باشند و هرگز خود را باز نبينند و با خود ننشينند ، همت ايشان تمام در كار حيوانيت خرج شود يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ « 3 » دود نااميدى خانهء دل ايشان را سياه كرده باشد و عيش و زندگى بر ايشان تباه ساخته ، ايشان كجا و حيات طيبه و جان اميدوار كه مؤمن را است . لا يَسْتَوِي أَصْحابُ النَّارِ وَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفائِزُونَ . « 4 » اللهم اجعلنا من الفائزين و لا تجعلنا من القانطين و اجعلنا من ورثة جنة النعيم . سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 5 » . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 90 [ تلذذ و تمتع به دار آخرت ] من عبد اللّه قطب الى نفسى و الى اخوانى التّائبين العابدين الحامدين
--> ( 1 ) . سوره انفال ، آيه 24 « خدا ميان آدمى و دلش حايل مىگردد » . ( 2 ) . سوره حشر ، آيه 19 « خدا را فراموش كردند و او [ خداوند نيز ] آنان را دچار خودفراموشى كرد » . ( 3 ) . سوره محمد ، آيه 12 « همان گونه كه چارپايان مىخورند ، مىخورند و جايگاه آنها آتش است » . ( 4 ) . سوره حشر ، آيه 19 « دوزخيان با بهشتيان يكسان نيستند ، بهشتيانند كه كاميابانند » . ( 5 ) . سوره صافات ، آيههاى 180 و 181 و 182 « منزه است پروردگار تو پروردگار شكوهمند از آنچه وصف مىكنند و درود بر فرستادگان و ستايش ويژهء خدا پروردگار جهانهاست » .